Blogs

Beste lezer,

Leuk dat je de tab naar mijn blogs hebt geopend. Ik wens je veel leesplezier.

Hartelijke groet,

Irene

 

22 april 2016

Platanen en schrijven

De kinderen tellen al wekenlang de dagen af, want we gaan op vakantie. En wel naar het land dat ons hart heeft gestolen, Italië!

Iedereen is er ook wel aan toe. Alles is goed geregeld en georganiseerd. De huisdieren zijn uit logeren en op ons huis wordt goed gepast. Zo hebben wij even tijd om lekker wat anders te doen en hoeven ons niet druk te maken om allerlei verplichtingen richting school, huiswerk, sport en werk. Gewoon even lekker niets en genieten van de mooie natuur in het land van pizza en wijn. Nou ja, daarmee bagatelliseer ik toch wel weer een beetje. Want Italië is meer. Cultuur, prachtige landschappen. Een fotogeniek land met over het algemeen vriendelijke mensen en heerlijke oude stadjes.

Al lange tijd droom ik ervan om onder een plataan een blog te schrijven. Of nee, liever een heel boek. ’s Morgens rustig opstaan, ontbijtje vergezeld van een goede kop cappuccino, en dan achter mijn laptop gaan zitten om te schrijven. Het borrelt namelijk behoorlijk in mijn bovenkamer. En een deel van al dat borrelen kan ik inzetten voor mijn opdrachtgevers. Die opdrachtgevers zitten er echter niet op te wachten om al mijn fantasieën ook nog eens mee te krijgen. Voor hen blijf ik dus meestal heel zakelijk. Die fantasieën moet ik zelf gaan opschrijven en wie weet word ik dan wel de nieuw Simone van der Vlugt of de nieuwe Carry Slee. Dromen moet je houden tenslotte.

Een boek schrijven doe je niet in twee weken vakantie. Daarbij vindt mijn gezin het vast niet goed als ik de hele dag achter mijn laptop geplakt zit. We willen er tenslotte met z’n allen op uit om vooral wat quality time met elkaar door te brengen. Dus nee, dat boek komt er nog niet. Maar… een blogje, geschreven onder “mijn” plataan? Wie weet. Houd mijn pagina vooral goed in de gaten.

Fijne vakantie!
Irene

25 maart 2016

Pasen
Voor de een is het een feest van eieren zoeken, lekker samen zijn met familie of vrienden en voor de ander een feest van de opstandig van Jezus (overigens kun je dat natuurlijk ook vieren met familie en vrienden).

Gisteren hebben we op NPO1 The Passion nog kunnen zien. Een uitzending over het lijden en sterven van Jezus in een jasje van deze tijd. Ik vind dergelijke uitzendingen altijd indrukwekkend. Probeer me in te leven in de situatie. Wat moet Jezus een enorme kracht en rotsvast vertrouwen in God hebben gehad om een dergelijke dood tegemoet te treden. Wat heeft er veel haat geleefd in de mensen die vonden dat hij gekruisigd moest worden. Want hoe kun je je medemens dit aan doen?

Helaas is er in deze tijd ook veel leed. De aanslagen die eerder deze week in Brussel plaatsvonden zijn daar een voorbeeld van. En we zien ook nog bijna dagelijks op het nieuws of in de krant beelden van de vluchtelingen.

Dergelijke beelden brengen mij dan aan het twijfelen. Want waarom is Jezus ook alweer die afschuwelijke dood gestorven? Volgens mij voor onze zonden, toch? Maar wat als mensen elkaar naar het leven blijven staan, om wat voor reden dan ook? Zijn die zonden dan ook gewoon maar vergeven omdat Jezus meer dan 2000 jaar geleden is gestorven aan het kruis?

En wat betekent al dat leed voor mij? Fysiek is het gelukkig (en hopelijk blijft het dat) ver van mijn bed. Het gaat goed met mij en met mijn gezin. De kinderen gaan lekker op school en wij hebben allebei werk. Kroonletters groeit en bloeit. Er komen mooie opdrachten binnen. Wat willen we nog meer?

Eigenlijk heb ik voor ons als gezin niets meer te wensen. Behalve dan dat het ons zo goed mag blijven gaan. Maar voor onze medemensen die gevlucht zijn, onterecht vast zitten of lijden onder de druk van dictators wens ik dat het ook voor hen Pasen wordt. Een nieuw begin!

En om maar een Cruijffiaanse uitspraak te hanteren: je gaat het pas zien als je het door hebt.

Fijne Paasdagen en eet gerust een eitje.

Irene

1 maart 2016

En dan is het klaar, eindelijk!

Soms neem je een opdracht aan die meer tijd kost dan begroot en wat doe je dan?

Het gebeurde mij. Recent nam ik een opdracht aan die veel meer tijd in beslag nam dan was afgesproken met de opdrachtgever.

Nadat ik eerst als een gek ben gaan werken om de opdracht op tijd af te krijgen, besefte ik dat dit geen haalbare kaart was. Vervolgens bedacht ik dat ik maar iets moest verzinnen waarom het op tijd klaar zou zijn. Een smoes?

Uiteindelijk bedacht ik een andere oplossing. Bij de opdrachtgever heb ik aangegeven dat de opdracht niet binnen de gestelde deadline af zou zijn als ik de opdracht volledig zou uitvoeren zoals vooraf afgesproken. Ik bood haar drie keuzes om uiteindelijk, met slechts een week uitloop, toch een goed product te leveren. Ze koos optie 1. Dat betekende in haar geval dat het afgesproken bedrag voor de opdracht niet verhoogd zou worden. Bij optie 2 en 3 zou het bedrag wel verhoogd worden.

Goed geregeld. De opdracht is aangepast. De deadline met een week opgerekt en de opdrachtgever kan weer verder met afstuderen. Dit alles in goed overleg en dat is natuurlijk waar het om gaat. Communicatie.

En nu is er weer ruimte! Ruimte om nieuwe opdrachten aan te nemen en ik reageer dan ook op alle interessante opdrachten die langskomen. Dat moet ook wel, want sinds 1 maart heb ik een dag per week minder vast inkomen. Minder zekerheid, maar heel veel energie er voor terug.

Kroonletters goes for it. Doe je mee?

 

13 januari 2016

Groeien & bloeien

Met de periode van zachte weersomstandigheden, die nu toch wel wat achter ons lijkt te liggen, leek het soms net lente. Op verschillende plekken hebben we al narcissen in bloei zien staan. Best vreemd zo midden in de winter. Maar ook wel weer prettig om nieuw leven te zien.

Nu is het inmiddels wat kouder geworden. Het regent veel en de temperatuur is al een paar dagen onder de tien graden. Sterker nog, komend weekend lijkt het zelfs onder nul te worden en wordt er sneeuw verwacht. Dag bloeiende narcissen!

Gelukkig moet het echte voorjaar nog komen. Langzamerhand gaat de zon iets eerder op en een paar minuten later weer onder. Het gaat nog niet zo snel, maar de dagen worden echt langer. Dan komen die narcissen wel weer terug en de overige bolgewassen zullen daarna niet lang op zich laten wachten.

Kroonletters groeit en bloeit ook. Steeds meer opdrachtgevers weten de weg naar mijn onderneming te vinden. Voor de een corrigeer en redigeer ik teksten en voor de ander (her)schrijf ik ze juist.

Ook voor secretariële ondersteuning (op afstand) word ik gevonden. En al die drukte geeft veel energie. Doen waar je hart ligt is echt het mooiste om te doen.

Dus blijf vooral opdrachten insturen. Er kan altijd wat bij. Binnenkort heb ik zelfs meer ruimte om opdrachten aan te nemen. Uiterlijk op 31 maart van dit jaar werk ik een dag minder bij mijn werkgever en ben dus meer freelance inzetbaar.

Help jij Kroonletters ook om verder te groeien en bloeien?

Welkom!